Je hebt het label gezien. Een klein logo op de deksel, of een regel op de verpakking: BPA-vrij.
Het is bedoeld om de vraag af te sluiten. Voor de meeste mensen doet het dat ook.
Wij gaan het niet gebruiken. Niet op onze verpakking, niet op onze productpagina’s, niet in onze advertenties. En we vinden het de moeite waard om precies uit te leggen waarom, want die reden is de hele reden dat dit bedrijf bestaat.
Eerst: wat BPA eigenlijk is
Bisfenol A is een industriële stof die sinds de jaren vijftig wordt gebruikt om polycarbonaat en epoxyharsen te maken. Het zat in waterflessen, bewaarbakjes, de binnenkant van blikken en kassabonnen.
In de jaren 2000 riep onderzoek de vraag op of het het hormoonsysteem kon verstoren. Toezichthouders keken ernaar. Consumenten hoorden erover. En rond 2010 was “BPA” een woord dat mensen in de winkel liever vermeden.
De industrie reageerde snel, en dit is het deel dat je aandacht verdient.
Wat “BPA-vrij” eigenlijk belooft
Het belooft precies één ding: dit product bevat geen bisfenol A.
Dat is alles. Het is een uitspraak over de afwezigheid van één specifiek molecuul.
Het zegt niet wat er in de plaats kwam.
Wat ervoor in de plaats kwam
Vaak een andere bisfenol. Bisfenol S. Bisfenol F. Bisfenol AF. Chemisch verwante stoffen, qua structuur vergelijkbaar en, dat is het punt, veel minder onderzocht, omdat ze nieuwer zijn.
Een product gemaakt met bisfenol S is, eerlijk en wettelijk, BPA-vrij.
De epidemioloog Shanna Swan heeft een woord voor dit patroon. Ze noemt het whack-a-mole: je haalt de stof weg waar mensen zich zorgen over zijn gaan maken, en vervangt die door een stof waar ze zich nog geen zorgen over maken.
We willen hier voorzichtig zijn, want dit is precies het punt waarop een merk als het onze je normaal gesproken bang begint te maken. Dat gaan we niet doen.
We zeggen niet dat bisfenol S gevaarlijk is. Dat weten we niet, en niemand anders weet het met zekerheid. Dat is juist het probleem. Wat we je vertellen, is kleiner en volgens ons nuttiger:
“BPA-vrij” betekent niet “geen vragen”. Het betekent “niet die vraag”.
De regelgeving haalt nu in, op de oorspronkelijke vraag
In december 2024 nam de EU Verordening (EU) 2024/3190 aan. Die verbiedt BPA en, opvallend, ook een lijst van andere bisfenolen in materialen die met eten in aanraking komen, uitdrukkelijk inclusief herbruikbare bakjes en flessen. De algemene uitverkooptermijn loopt af in juli 2026.
Lees dat nog eens. De toezichthouders verboden niet alleen BPA. Ze pakten ook de vervangers aan.
Dat zegt iets over wat de oorspronkelijke geruststelling waard was.
Dat is een feit, en we melden het als feit. Het is geen bewering dat iemand schade heeft opgelopen. Het is gewoon wat er gebeurd is.
Waarom we het niet op een doos drukken
Drie redenen.
1. Het is een claim met een houdbaarheidsdatum. “BPA-vrij” was het zelfverzekerde antwoord van 2012. Nu is het het antwoord dat toezichthouders tien jaar lang hebben teruggedraaid. Elke geruststelling die bepaald wordt door wat een product niet bevat, is één vervanging verwijderd van weer de verkeerde geruststelling.
2. Het is hun woordenschat. Als wij “BPA-vrij” zeggen, spelen we op een bord dat plasticfabrikanten hebben gebouwd, met een term die zij hebben bedacht, in een spel waarvan zij de regels weer zullen veranderen. Wij spelen liever niet mee.
3. Het is op ons niet van toepassing. Er zit geen plastic in een bakje van The Stainless Co. dat vrij van BPA zou moeten zijn. “BPA-vrij staal” zeggen is als reclame maken voor suikervrij water. Technisch waar, en stilletjes belachelijk.
Wat we in plaats daarvan zeggen
Niet wat er ontbreekt. Wat er in zit.
Twee materialen. Allebei genoemd.
304 voedselveilig roestvrij staal en één voedselveilige siliconen afdichting. Dat is de hele lijst voor elk bakje dat we verkopen, deksels inbegrepen. De fles heeft er één bij, en die noemen we: de buitenwand is 201-staal, dat je water nooit raakt.
Dat is een claim die je in tien seconden kunt checken, en die niet kan verlopen. Een lijst van wat er in iets zit, hoeft niet herschreven te worden als een nieuwe stof uit de gratie raakt. Er valt niets te vervangen.
Komt er ooit een nieuw materiaal in een van onze producten, dan staat het op de pagina voordat het in de doos zit.
De eerlijke samenvatting
- “BPA-vrij” is waar. Het is ook smal, en het was nooit de belofte die je dacht.
- We zeggen niet dat plastic je schaadt. Dat kan niemand eerlijk zeggen, en de merken die doen alsof verkopen je angst met een opslag.
- We zeggen dat het antwoord steeds verandert, en dat van jou verwacht werd dat je het bijhield.
- Er is een materiaal dat de vraag afsluit in plaats van hem een nieuwe naam te geven. Dat is alles wat staal is. Geen wonder. Gewoon stabiel, en uitgediscussieerd.
Je hoort geen scheikundige te hoeven zijn om je gezin te eten te geven. De bewijslast ligt bij het materiaal, niet bij jou.
Bekijk de RVS vershoudbakjes: stalen deksels, geen plastic →
Eten hoort bewaard te worden zonder twijfel.