Je hebt het label gezien. Een klein logo op het deksel, of een regel op de verpakking: BPA-vrij.
Het is bedoeld om de vraag te beantwoorden. Voor de meeste mensen is dat voldoende.
Wij gaan het niet gebruiken. Niet op onze verpakking, niet op onze productpagina’s, niet in onze advertenties — en we vinden het de moeite waard om precies uit te leggen waarom, want die reden is de hele reden dat dit bedrijf bestaat.
Allereerst, wat BPA eigenlijk is
Bisfenol A is een industriële chemische stof die sinds de jaren 50 wordt gebruikt om polycarbonaatkunststoffen en epoxyharsen te maken. Het zat in waterflessen, voedselverpakkingen, de binnenkant van blikvoedsel en kassabonnen.
In de jaren 2000 rees de vraag of het het endocriene systeem zou kunnen verstoren. Regelgevers onderzochten het. Consumenten hoorden erover. En rond 2010 was “BPA” een woord dat mensen liever vermeden in de winkel.
De industrie reageerde snel — en dit is het deel waar je op moet letten.
Wat “BPA-vrij” eigenlijk belooft
Het belooft precies één ding: dit product bevat geen bisfenol A.
Dat is alles. Het is een verklaring over de afwezigheid van één specifieke molecule.
Het zegt niet wat er in plaats daarvan is gebruikt.
Wat het verving
In veel gevallen een andere bisfenol. Bisfenol S. Bisfenol F. Bisfenol AF. Chemisch verwante verbindingen, structureel vergelijkbaar, en — cruciaal — veel minder bestudeerd, omdat ze nieuwer zijn.
Een product gemaakt met bisfenol S is, eerlijk en wettelijk, BPA-vrij.
De epidemioloog Shanna Swan heeft een woord voor dit patroon. Ze noemt het whack-a-mole: je verwijdert de stof waar mensen zich zorgen over zijn gaan maken, en vervangt die door een stof waar ze nog geen zorgen over hebben.
We willen hier voorzichtig zijn, want dit is precies het punt waarop een merk als het onze normaal gesproken zou beginnen met je bang maken. Dat gaan we niet doen.
We zeggen niet dat bisfenol S gevaarlijk is. We weten dat niet, en niemand anders weet het met zekerheid — dat is juist het probleem. Wat we je vertellen is specifieker, en we denken nuttiger:
“BPA-vrij” betekent niet “geen vragen.” Het betekent “niet die vraag.”
De regelgeving loopt nu in — op de oorspronkelijke vraag
In december 2024 heeft de EU Verordening (EU) 2024/3190 aangenomen, die BPA en, opvallend, een lijst van andere bisfenolen verbiedt in materialen die met voedsel in contact komen — expliciet inclusief herbruikbare verpakkingen en flessen. De algemene uitverkoopdeadline is in juli 2026.
Lees dat nog eens. De regelgevers hebben niet alleen BPA verboden. Ze hebben ook de vervangers aangepakt.
Dat zegt iets over hoeveel de oorspronkelijke geruststelling waard was.
Dit is een feit, en we rapporteren het als zodanig. Het is geen bewering dat iemand schade heeft opgelopen. Het is simpelweg wat er is gebeurd.
Waarom we het niet op een doos drukken
Drie redenen.
1. Het is een bewering met een houdbaarheidsdatum. “BPA-vrij” was het zelfverzekerde antwoord van 2012. Het is nu het antwoord dat regelgevers een decennium lang hebben teruggedraaid. Elke geruststelling die wordt gedefinieerd door wat een product niet bevat, is één vervanging verwijderd van weer de verkeerde geruststelling zijn.
2. Het is hun vocabulaire. Als wij “BPA-vrij” zeggen, spelen we op een bord dat plasticfabrikanten hebben gebouwd, met een term die zij hebben geïntroduceerd, in een spel waarvan zij de regels weer zullen veranderen. Wij spelen liever niet mee.
3. Het geldt toch niet voor ons. Er zit geen plastic in een Stainless Co. container om vrij van BPA te zijn. “BPA-vrij staal” zeggen zou zijn als suikervrij water adverteren. Technisch waar, en stilletjes belachelijk.
Wat we in plaats daarvan zeggen
Niet wat afwezig is. Wat aanwezig is.
Twee materialen. Beide genoemd.
304 voedselveilig roestvrij staal, en één voedselveilige siliconen afdichting. Dat is de volledige lijst, voor alles wat we verkopen — inclusief deksels en flesdoppen.
Dat is een bewering die je in tien seconden kunt controleren, en die niet kan verlopen. Een lijst van wat er in iets zit hoeft niet te worden aangepast als een nieuwe stof uit de gratie raakt. Er is niets om te vervangen.
Als er ooit een derde materiaal in een van onze producten verschijnt, komt dat eerst op de pagina voordat het in de doos gaat.
De eerlijke samenvatting
- “BPA-vrij” is waar. Het is ook beperkt, en het was nooit de belofte die je dacht dat het was.
- We zeggen niet dat plastic je schade toebrengt. Niemand kan dat eerlijk zeggen, en de merken die dat wel doen verkopen je angst tegen een hogere prijs.
- We zeggen dat het antwoord blijft veranderen — en dat jij degene bent die wordt verwacht bij te blijven.
- Er is een materiaal dat de vraag sluit in plaats van hernoemt. Dat is wat staal is. Geen wondermiddel. Gewoon stabiel, en klaar met de discussie.
Je zou geen chemicus hoeven te zijn om je gezin te voeden. De bewijslast ligt bij het materiaal, niet bij jou.
Bekijk wat er daadwerkelijk met je voedsel in aanraking komt →
Voedsel moet zonder twijfel worden bewaard.